ودر اين حديث [ گذشته از ] لفظ : ( تتحاسدون ) ، [ لفظ : ] ( تتباغضون ) نيز مذكور است ، وشكّ نيست كه تباغض حرام است ; ولهذا حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرموده كه : « صحابه به اينْ مخالفت امر خدا خواهند نمود » . سوم : آنكه در اين حديث رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمود كه : « صحابه ظلم بر ضعفا ومساكين مهاجرين خواهند نمود وبعض ايشان را بر بعض حاكم خواهند كرد » ، واين بلا ريب از كبائر معاصي است ، پس اين فعل شنيع را به آنچه در حديث اماميه نسبت به حضرت آدم واقع شده چه نسبت وكدام ربط ؟ ! چهارم : آنكه افعال انبياى معصومين ( عليهم السلام ) را بر حالات صحابه - كه غير معصوم اند - قياس نمودن غير صحيح است ، حضرت آدم اغتباط امر خير كرده بود ، يعنى طلب فوز به مرتبه أئمة ( عليهم السلام ) ، واين مذموم نيست . ومراد از اين تنافس صحابه كه رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) به آن اخبار فرموده ظاهر است كه تنافس در دنيا است ، واگر در أمور خير ‹ 336 › مىبود آن را رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) خلاف امر خدا چرا مىفرمود ؟ ! جلال الدين سيوطى در “ تنوير الحوالك شرح موطأ “ مالك در شرح حديث : « لا تحسّسوا . . ولا تجسّسوا . . ولا تنافسوا » ، فرموده : قال ابن العربي ( 1 ) : المراد به التنافس في الدنيا ، ومعناه طلب

--> 1 . في المصدر : ( ابن عبد البرّ ) .